و بطور مرتب هم مشمول التفاتات ملوكانه شاه واقع مىگرديد . مثلا بنابر حكم ماه شعبان سال 1238 ه فتحعلى شاه : « مبلغ 11 تومان و 5000 وجه رايج تبريزى نقد و 16 خروار و 50 من به وزن تبريز جنس منال ديوانى مزرعه يونس‌آباد ولايت بسطام را وقف مدرسه جديد البناى استراباد ( همين مدرسه محسنيه كه آغاز به ساخت آن كرده بودند ) به تخفيف مقرر داشت كه خرج مدرسه نمايند » . خود وى نيز در آخرين سالهاى عمرش يعنى در ماه رجب سال 1296 ، بخشى از ثروتش از جمله : « 11 باب دكانى را كه به شراكت با شاهزاده اعظم محمد قلى ميرزا ( حاكم استراباد ) ساخته بود وقف مدرسه و محصلين آن نمود » . 80 اين مدرسه در اواخر دوره قاجار بخاطر خرابى ، بخش شرقى و شمالى آن ترميم شد . بعدها در سال 1355 خورشيدى ( 1397 ه . ق ) نيز بار ديگر توسط سيد رضا هاشمى بناى قبلى تخريب و ساختمان جديدى احداث گرديد . در محوطه حياط و بافت قديمى و سابق مدرسه ، در حدود سال 1351 خ سنگ مزارى وجود داشت كه حدس زده مىشد متعلق به بانى آن باشد ولى با انتقال آن به محوطه امامزاده 9 تن ، مشخص گرديد كه متعلق به شخص ديگرى و مربوط به قرن 11 ه ( عصر صفوى ) مىباشد . تصوير اين سنگ را در صفحات بعد آورده‌ايم . اما متن كتيبه سنگى آن‌كه متعلق به بانى اوليه و اصلى مدرسه است ، چنين مىباشد : 81 جهان فضل و درياى كرم سر دفتر دوران * وحيد دهر آقا محسن كه شد سادات را سرور خديو كشور اسلام صدر مسند عزت * بروج شرع را بيضا سپهر عدل را محور دلش بحرى است طوفانى كه مىريزد از آن لؤلؤء * كفش ابرى است نيسانى كه مىريزد از آن گوهر بنا فرموده است اين مدرس زيباى ميمونرا * پى خوشنودى حق و رواج دين پيغمبر چه مدرسه كه چون فردوس اعلى سيم‌گون غرفه * چه مدرسه كه چون گردون مينا بيستون محجر